Oude glorie: Arthur Numan

In dit artikel:

Arthur Numan, geboren op 14 december 1969 in Heemskerk, groeide op met voetbal als grote passie. Hij begon bij SV Beverwijk en werd op zijn vijftiende gescout door HFC Haarlem. Een jaar later maakte hij alsnog de overstap naar de jeugdopleiding, waar hij zich ontwikkelde tussen talentvolle spelers en regelmatig uitkwam tegen jeugdteams van onder meer Ajax, PSV en Feyenoord. Met Haarlem A1 liep hij in de strijd om de landstitel de eindzege mis na een nederlaag tegen Ajax.

In het seizoen 1987-1988 debuteerde Numan onder trainer Dick Advocaat in het eerste elftal van HFC Haarlem. De club bestond grotendeels uit semiprofs en eindigde dat seizoen als negende in de Eredivisie. Numan speelde daarna twee seizoenen vrijwel alles, maar kon degradatie in 1990 niet voorkomen. Omdat hij zijn ontwikkeling niet in de Eerste Divisie wilde voortzetten, zocht hij naar een nieuwe club. FC Twente betaalde in december 1990 de gelimiteerde transfersom van 750.000 gulden en haalde hem naar Enschede. Daar werd Numan een vaste waarde en eindigde de ploeg twee keer als zesde.

Zijn ontwikkeling trok de aandacht van PSV, mede dankzij een aanbeveling van Romário. In de zomer van 1992 verhuisde Numan voor ongeveer 2,8 miljoen gulden naar Eindhoven. Hij koos PSV om sportieve redenen boven een beter betaald aanbod van Manchester City en groeide er uit tot een complete speler op de linkerflank. In zijn zes seizoenen bij PSV werkte hij onder trainers als Hans Westerhof, Aad de Mos, Kees Rijvers en opnieuw Dick Advocaat. In 1993-1994 was hij met tien doelpunten, samen met Nii Lamptey, clubtopscorer in de Eredivisie.

Hoewel PSV in Europa regelmatig sterk presteerde, bleef de uitschakeling door SK Brann Bergen in 1998 een dieptepunt. Na een 2-1 nederlaag in Noorwegen miste PSV thuis veel kansen en werd het ondanks een sterke selectie uitgeschakeld. Het seizoen eindigde wel met een landstitel, waardoor de teleurstelling enigszins naar de achtergrond verdween.

Na zes jaar PSV vertrok Numan in 1998 voor 17 miljoen gulden naar Glasgow Rangers, waar hij opnieuw onder Dick Advocaat speelde. Zijn begin in Schotland was ongelukkig: tijdens zijn presentatie noemde hij per vergissing het Celtic-lied ‘You’ll Never Walk Alone’ als favoriete plaat. Met zijn prestaties won hij uiteindelijk het vertrouwen van de Rangers-aanhang. Numan speelde vijf seizoenen in Glasgow, kwam uit in de Champions League en maakte de beladen Old Firm-duels tegen Celtic mee. Hij speelde er samen met onder anderen Giovanni van Bronckhorst, Ronald de Boer, Michael Mols en Fernando Ricksen.

In 2003 beëindigde Numan zijn loopbaan bij Rangers, nadat hij een sterk verlaagde contractaanbieding had geweigerd. Een terugkeer naar PSV wees hij eveneens af, omdat trainer Guus Hiddink hem vooral als reservespeler zag. Numan beschouwde zijn tijd bij Rangers als de mooiste periode van zijn carrière, al vond hij dat hij bij PSV zijn beste voetbal speelde. Na zijn afscheid bleef hij nog jaren in Schotland wonen en keerde hij pas na twaalf jaar terug naar Nederland.

Voor het Nederlands elftal speelde Numan 45 interlands. Hij nam deel aan de WK’s van 1994 en 1998 en het EK van 2000. Tijdens de kwartfinale van het WK 1998 tegen Argentinië kreeg hij zijn tweede gele kaart, waardoor hij de halve finale tegen Brazilië miste. Numan was oorspronkelijk aanvaller, maar werd tegen zijn zin omgeschoold tot verdediger. Uiteindelijk ontwikkelde hij zich tot een offensieve en betrouwbare linksback, geroemd om zijn inzet, teamgeest en schot. Na zijn actieve carrière koos hij voor werk als scout.