Oude glorie: Erik-Jan van den Boogaard

In dit artikel:

Erik-Jan van den Boogaard, geboren op 19 augustus 1964 in Amsterdam, was een klassieke centrumspits die zijn loopbaan begon bij VV Geldrop en in de jeugdopleiding van PSV terechtkwam. In december 1982 debuteerde hij onder trainer Thijs Libregts voor PSV in de uitwedstrijd tegen AZ ’67. In drie seizoenen speelde hij 47 competitiewedstrijden voor de Eindhovenaren en maakte hij vijftien doelpunten. Door de concurrentie van onder anderen Hallvar Thoresen, Jurrie Koolhof, René van de Kerkhof, Kenneth Brylle en René van der Gijp wist hij geen vaste basisplaats te veroveren. PSV eindigde in 1983, 1984 en 1985 telkens bij de eerste twee in de Eredivisie.

In 1985 vertrok Van den Boogaard in een ruil met Eric Gerets naar MVV. In zijn eerste seizoen degradeerde de club uit de Eredivisie, ondanks zijn vijf doelpunten in 29 wedstrijden. Een jaar later had hij in de Eerste Divisie wel een vaste basisplaats en scoorde hij twaalf keer. MVV eindigde als vijfde, maar een contractverlenging kwam er niet.

Zijn doorbraak volgde in Frankrijk. In het najaar van 1987 tekende hij voor tweeënhalf jaar bij Stade Rennais. Daar groeide hij uit tot publiekslieveling en kreeg hij al snel de bijnaam ‘VDB’, omdat zijn volledige naam moeilijk te scanderen was. Hij stond bekend als een sterke nummer 9, goed in het strafschopgebied en in het koppen. In drie seizoenen kwam hij tot 83 wedstrijden en 42 doelpunten. Het hoogtepunt was het seizoen 1989-1990, waarin Rennes kampioen werd van de Ligue 2 en promotie naar de Ligue 1 afdwong. Van den Boogaard speelde echter nooit op het hoogste Franse niveau voor Rennes: na de komst van de Kameroense international François Omam-Biyik verloor hij zijn basisplaats.

Daarna speelde hij nog één seizoen voor FC Rouen, waarvoor hij tien competitiedoelpunten maakte, en vervolgens voor Lausanne-Sports in Zwitserland. In januari 1993 beëindigde hij op 28-jarige leeftijd zijn carrière, nadat hij zijn contract had afgekocht, om zich op een maatschappelijke loopbaan te richten. Voor het Nederlands jeugdelftal kwam hij tussen 1980 en 1985 uit, maar een debuut in het grote Oranje bleef uit.

Van den Boogaard kijkt met bijzondere warmte terug op zijn jaren in Bretagne. Hij werd er niet alleen gewaardeerd om zijn doelpunten, maar ook omdat hij na trainingen contact zocht met de lokale bevolking. De promotiewedstrijd van Rennes, met een beslissend doelpunt en grote spanning rond de uitslag van concurrent Valenciennes, geldt als zijn belangrijkste herinnering.

De band met Stade Rennais bleef bestaan. Ongeveer dertig jaar later woont Van den Boogaard opnieuw in Rennes, volgt hij de club op de voet en is hij bij de vereniging betrokken. In Bretagne wordt hij nog altijd als een vedette herinnerd, iets wat hem zelf blijft verbazen.