Oude glorie: Hans van Breukelen

In dit artikel:

In een uitgebreid interview voor de 75e editie van *Wat eens d’oude glorie* blikt Hans van Breukelen terug op zijn leven en loopbaan. De in 1956 in Utrecht geboren doelman begon in 1964 bij BVC De Bilt. Hij koos al snel voor het doel en kreeg van zijn ouders volop steun, zonder dat zij hem onder druk zetten. Wel moest hij zijn school afmaken. In 1975 stapte hij over naar FC Utrecht, waar hij in het seizoen 1976-1977 debuteerde in het eerste elftal en vanaf 1978-1979 de vaste doelman werd. Onder trainer Han Berger groeide FC Utrecht uit tot een subtopper, met een derde plaats in de Eredivisie in 1980-1981 en drie opeenvolgende seizoenen Europees voetbal.

In 1982 vertrok Van Breukelen naar Nottingham Forest, waar hij Peter Shilton opvolgde. Dankzij zijn uitstraling en sterke prestaties verdiende hij snel waardering in Engeland. Forest eindigde in zijn eerste seizoen als vijfde en een jaar later als derde in de competitie. Van Breukelen bewaart goede herinneringen aan zijn tijd bij de club, hoewel hij er ook blessures opliep. In 1984 keerde hij terug naar Nederland om voor PSV te gaan spelen. Hij wilde prijzen winnen en een vaste plaats in het Nederlands elftal veroveren.

Zijn eerste seizoen in Eindhoven verliep teleurstellend, maar daarna volgde een gouden periode. PSV werd vanaf 1986 vier keer op rij landskampioen en won in 1988 de KNVB-beker en de Europa Cup I. In de finale tegen Benfica werd Van Breukelen de grote held door in de beslissende strafschoppenserie een penalty te stoppen. Hij noemt die overwinning een keerpunt: na een moeilijke periode waarin hij als verliezer werd gezien, groeide hij uit tot winnaar. Ook persoonlijke teleurstellingen, zoals blessures, het mislopen van de landstitel in 1991 en de verloren wereldbekerfinale tegen Nacional, bleven hem bij.

Van Breukelen speelde tussen 1980 en 1992 73 interlands. Met Oranje miste hij meerdere eindtoernooien, waaronder het WK van 1982 en 1986 en het EK van 1984. Vooral de uitschakeling tegen België in 1985 en de spectaculaire Spaanse overwinning op Malta, waardoor Nederland het EK misliep, achtervolgden hem lange tijd. Op het EK van 1988 kwam echter alles samen. Nederland versloeg West-Duitsland in de halve finale en won de finale tegen de Sovjet-Unie. Van Breukelen stopte de strafschop van Igor Belanov en werd Europees kampioen, na eerder dat jaar met PSV de treble te hebben gewonnen.

Na zijn afscheid bij PSV in 1994, omdat het fysiek en vooral mentaal steeds zwaarder werd, sloeg Van Breukelen een nieuwe weg in. Hij werkte onder meer als technisch directeur bij FC Utrecht, commissaris bij PSV en technisch directeur van de KNVB. Die laatste functie bekleedde hij van 2016 tot 2017; hij vertrok omdat hij zijn ambities onvoldoende had kunnen realiseren. In 2019 keerde hij terug in de raad van commissarissen van PSV. Het interview schetst hem als een intens betrokken sportman die successen en mislukkingen sterk beleefde en deze ervaringen later inzette in zijn werk en gesprekken met anderen.