Oude glorie: Interview Jan Reker

In dit artikel:

Jan (Johannes Meinto Joseph) Reker, geboren op 3 juni 1948 in Eindhoven, kijkt terug op een lange loopbaan in het Nederlandse voetbal. Als jeugd speelde hij bij SV LEW en FC Eindhoven, maar door een chronische knieblessure moest hij op twintigjarige leeftijd stoppen. Volgens Reker zou hij zonder die blessure hooguit de Eerste Divisie hebben gehaald. Hij volgde de Mulo, een opleiding aan de Middelbare Detailhandelsschool en daarna het Cios in Overveen. Naast zijn studie werkte hij al jong in de groentezaak van zijn vader, in de Philips-fruittuin en bij een benzinestation.

Tijdens zijn militaire dienst als sportinstructeur in Oirschot begon Reker als jeugdtrainer bij Willem II. Zijn Cios-docent Jaap van der Leck bracht hem daar binnen. In 1971 verhuisde hij naar PSV, waar hij tot 1977 verschillende jeugdelftallen trainde en ook dagelijks bij het eerste elftal betrokken was. Onder trainers als Kurt Linder en Kees Rijvers maakte hij de doorbraak mee van onder anderen Jan Poortvliet, Noud van Esdonk, Paul Postuma, Arthur Hoyer, Toine van Mierlo en Guy François. In 1978 behaalde hij zijn A-diploma bij de KNVB.

In 1977 werd Reker assistent-trainer van Rob Baan bij FC VVV. Een jaar later keerde hij terug naar PSV als assistent van Kees Rijvers. Na diens vertrek in januari 1980 maakte de toen 31-jarige Reker het seizoen af als interim-trainer. Hij trof een verdeeld elftal aan, mede door spanningen tussen spelers die op het WK van 1978 hadden gespeeld en andere internationals. Door streng op te treden wist hij volgens eigen zeggen weer een eenheid te smeden. PSV eindigde als derde. Reker bleef daarna assistent onder Thijs Libregts en werkte mee aan de vernieuwing van de selectie.

In 1983 werd hij hoofdtrainer van PSV. Het elftal eindigde in 1984 en 1985 als tweede, maar kende volgens Reker te weinig stabiliteit. Blessures, onder meer die van spits Jurrie Koolhof, en de wisselende prestaties speelden een rol. In het seizoen 1985-1986 leidde hij PSV naar de landstitel, met versterkingen als Ruud Gullit, Eric Gerets, Frank Arnesen en Rob McDonald. De titel werd overtuigend behaald, maar Europees werd PSV uitgeschakeld door Dnjepr Dnjepropetrovsk. Reker besloot al tijdens het seizoen te vertrekken, omdat hij moeite had met de bemoeienis van technisch directeur Hans Kraay sr. en niet langer in een constructie met een technisch directeur wilde werken.

Daarna beleefde Reker twee succesvolle seizoenen bij FC VVV (1986-1988). De Venlose ploeg eindigde beide keren als vijfde in de Eredivisie en haalde in 1988 de halve finale van de KNVB-beker. Vervolgens trainde hij Roda JC. In zijn eerste twee seizoenen in Kerkrade werd de club eveneens vijfde en bereikte zij de kwartfinale van de Europacup II. Het derde seizoen verliep onrustig, doordat belangrijke spelers vertrokken en voorzitter Nol Hendriks een jongere selectie wilde samenstellen. Reker maakte het seizoen 1990-1991 nog af, maar vertrok daarna.

In oktober 1991 ging hij aan de slag bij Willem II. De club eindigde onder zijn leiding achtereenvolgens als twaalfde, tiende, achtste en zevende in de Eredivisie. Reker kreeg ruime invloed op de spelersbegroting en benadrukte het belang van de jeugdopleiding. Vanaf 1994 werkte Theo de Jong als veldtrainer, zodat Reker zich meer op technische zaken kon richten. Na het seizoen 1994-1995 vertrok hij in goede verstandhouding. Eerder had hij gesproken met Feyenoord en KV Mechelen, maar die overstappen gingen om financiële en organisatorische redenen niet door.

Zijn laatste trainersclub was MVV. De Maastrichtse ploeg degradeerde in 1995 ondanks een late poging om degradatie te voorkomen. In de Eerste Divisie vielen de resultaten vervolgens zwaar tegen. In oktober 1995 stopte Reker op doktersadvies: hij had ernstig versleten ruggenwervels en liep volgens zijn orthopeed het risico in een rolstoel te belanden. Daarmee eindigde op 47-jarige leeftijd zijn trainersloopbaan.

Reker bleef daarna actief in de belangenbehartiging. Hij was betrokken bij de oprichting van de vakbond Coaches Betaald Voetbal (CBV), die in 1992 officieel werd opgericht om proftrainers rechtstreeks invloed te geven op het beleid in het betaalde voetbal. Van 1996 tot 2007 was hij directeur; daarna werd hij ambassadeur.

In 2007 keerde Reker terug bij PSV als algemeen directeur. Hij moest onder meer een opvolger vinden voor Ronald Koeman, die naar Valencia wilde vertrekken. Na mislukte pogingen met Martin Jol en Fred Rutten werden Jan Wouters en vervolgens Sef Vergoossen tijdelijk aangesteld. Vergoossen leidde PSV alsnog naar de landstitel. Reker noemt de periode rond het vertrek van Huub Stevens in 2009 de moeilijkste uit zijn loopbaan. Volgens hem hadden zaakwaarnemer Vlado Lemic en enkele spelers te veel invloed binnen de club, wat tot grote spanningen leidde. Ook het vertrek van commercieel directeur Marcel van den Bunder speelde mee. Reker besloot zijn contract, dat in juni 2010 afliep, niet te verlengen en droeg het werk over aan Tiny Sanders.

Naast zijn voetbalwerk werd Reker in 2015 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Hij was betrokken bij Spieren voor Spieren, het nationale G-voetbal en de stichting KUYCHI voor straatkinderen in Peru. Inmiddels geniet hij van zijn vrije tijd met zijn kleinkinderen, fietsen, golfen en koken.