Oude glorie: Interview met André Ooijer

In dit artikel:

André Ooijer blikt terug op een lange en succesvolle voetbalcarrière, die begon in Amsterdam en hem via Ajax, FC Volendam en Roda JC naar PSV, Blackburn Rovers en opnieuw Ajax bracht. Hij werd op 11 juli 1974 geboren in Amsterdam en groeide op in een gezin met een banketbakkerij. Zijn ouders steunden zijn voetbaldroom, maar zorgden er bewust voor dat hij eerst de lagere school afmaakte voordat hij op twaalfjarige leeftijd naar de jeugdopleiding van Ajax ging. Daar werd hij onder anderen gescout door Johan Cruijff en Tonnie Bruins Slot. Pas rond zijn vijftiende begon Ooijer te geloven dat profvoetbal haalbaar was.

Bij amateurclubs SDW en SDZ speelde hij aanvallend, maar bij Ajax ontwikkelde hij zich uiteindelijk tot verdediger en verdedigende middenvelder. Omdat een doorbraak in Amsterdam uitbleef, werd hij in het seizoen 1994-1995 verhuurd aan FC Volendam. Onder trainer Wim Rijsbergen speelde hij alle 32 competitiewedstrijden en bereikte hij verrassend de KNVB-bekerfinale, die met 2-1 van Feyenoord werd verloren. Ooijer noemt die periode het echte begin van zijn profcarrière.

In 1995 koos hij op advies van trainer Huub Stevens voor Roda JC, omdat hij bij Ajax onvoldoende uitzicht had op speeltijd. In Zuid-Limburg groeide hij verder en beleefde hij sportieve hoogtepunten. Roda werd vierde in de Eredivisie, speelde Europees voetbal en won in 1997 de KNVB-beker door sc Heerenveen met 4-2 te verslaan. Ook in het Europacup II-toernooi van 1997-1998 maakte de club indruk. Ooijer zag zijn overstap naar Roda als een noodzakelijke stap om zelfstandig zijn loopbaan op te bouwen.

Tijdens de winterstop van het seizoen 1997-1998 verhuisde hij naar PSV. Volgens Ooijer was dat de logische volgende stap na Volendam en Roda, voordat hij eventueel naar het buitenland zou gaan. In Eindhoven speelde hij uiteindelijk achtënhalf jaar en won hij vijf landstitels, een KNVB-beker en drie Johan Cruijff Schalen. De succesvolste periode was volgens hem het seizoen 2004-2005, waarin PSV kampioen werd, de beker won en de halve finale van de Champions League bereikte. Tegen AC Milan werd de finale op basis van het uitdoelpunt misgelopen.

Zijn jaren bij PSV vielen samen met zware persoonlijke gebeurtenissen: eerst overleed zijn moeder plotseling en twee jaar later zijn vader. De steun van PSV-voorzitter Harry van Raaij, trainer Guus Hiddink en de clubleiding hielp hem door die periode heen. Eindhoven voelde voor hem als een thuis en voetbal bood een belangrijke uitlaatklep. Hij kijkt ook met waardering terug op de samenwerking met spelers als Mark van Bommel, Phillip Cocu, Johann Vogel, Alex en Dennis Rommedahl.

In 2006 vertrok Ooijer naar Blackburn Rovers. Hij wilde aanvankelijk bij PSV blijven, maar een ingetrokken contractaanbieding leidde tot een breuk met voorzitter Rob Westerhof. In Engeland speelde hij drie seizoenen in de Premier League. Blackburn eindigde achtereenvolgens als tiende, zevende en vijftiende en bereikte onder meer de halve finale van de FA Cup. Ondanks een kuitbeenbreuk en enkelproblemen noemt Ooijer deze periode geslaagd. Hij speelde er tegen topspelers als Didier Drogba, Wayne Rooney en Cristiano Ronaldo, maar beschouwt Thierry Henry als de beste tegenstander die hij ooit trof.

In 2009 keerde hij vanwege privéomstandigheden terug naar PSV. Dat seizoen verliep voor hem persoonlijk minder goed en PSV verlengde zijn contract niet, hoewel Ooijer graag langer was gebleven. Vervolgens ging hij transfervrij naar Ajax, de club waar hij zijn opleiding had genoten. Daar werd hij in 2011 en 2012 landskampioen. Op 6 mei 2012 beëindigde hij op 37-jarige leeftijd zijn carrière na een uitwedstrijd tegen Vitesse. Ajax won met 3-1 en Ooijer maakte in zijn laatste wedstrijd het laatste doelpunt van zijn loopbaan. Daarmee was de cirkel rond: hij groeide op bij Ajax, werd groot bij PSV en sloot zijn carrière af in Amsterdam.

Voor het Nederlands elftal speelde Ooijer 55 interlands, waarin hij drie keer scoorde. Hij maakte deel uit van de WK-selecties van 1998, 2006 en 2010 en van de EK-selectie van 2008. Zijn bekendste interland was de kwartfinale van het WK 2010 tegen Brazilië. Nadat Joris Mathijsen tijdens de warming-up uitviel, vormde Ooijer met John Heitinga het centrale duo. Oranje won met 2-1. Uiteindelijk werd Nederland vicewereldkampioen.

Na zijn afscheid keerde Ooijer terug bij PSV. Van 2013 tot 2020 was hij assistent-trainer van de Onder-19, daarnaast werkte hij als individuele trainer. Sinds 2020 is hij assistent bij het eerste elftal. Een ambitie om zelf hoofdtrainer te worden heeft hij voorlopig niet; hij bekijkt zijn toekomst per seizoen.