Oude glorie: Interview met gebroeders van de Kerkhof

In dit artikel:

Willy en René van de Kerkhof blikken terug op hun jeugd, loopbaan en internationale carrière. De tweeling groeide op in Helmond nadat hun vader vroeg overleed. Hun oudere broer Gerard bracht hen bij RKSV MULO aan het voetballen. Ze ontwikkelden zich snel, werden meerdere keren kampioen en trokken als tieners de aandacht van profclubs.

Na hun doorbraak bij MULO kozen ze in 1969 voor FC Twente, nadat trainer Kees Rijvers hen had overtuigd. Ze pasten zich snel aan het eredivisieniveau aan en vormden in Enschede onderdeel van een hechte, familiaire ploeg. Rijvers haalde hen in 1973 naar PSV. Na intensieve onderhandelingen werd hun overgang de grootste transfer in het Nederlandse betaalde voetbal tot dan toe. PSV koos nadrukkelijk voor beide broers, mede omdat Rijvers geloofde in de ontwikkeling van Willy.

In Eindhoven groeiden de broers uit tot steunpilaren van een succesvolle generatie. Volgens hen waren de onderlinge vriendschap binnen de selectie, de begeleiding van Rijvers en de inzet van manager Ben van Gelder belangrijke factoren. PSV won in de jaren zeventig drie landstitels, twee KNVB-bekers en de UEFA Cup van 1978. De broers spreken met waardering over ploeggenoten als Willy van der Kuijlen, Ralf Edström, Jan van Beveren en Jan Poortvliet. Europese topclubs, vooral AS Saint-Étienne, bleken in die periode nog een maat te groot.

Na het vertrek van Rijvers in 1980 verslechterde de sfeer en bleven prijzen uit. De broers vinden dat PSV te lang doorging met trainer Thijs Libregts en dat diens aanpak niet bij de club paste. René vertrok in 1983 naar Apollon Smyrnis, nadat eerdere belangstelling van onder meer Real Madrid, Anderlecht, Perugia en andere buitenlandse clubs niet tot een transfer had geleid. Hij vond het buitenlandse voetbal uiteindelijk minder sterk dan in Nederland. Later speelde hij bij Helmond Sport en EVV Eindhoven en stopte hij op 39-jarige leeftijd.

Willy bleef PSV trouw en maakte de wederopbouw in de jaren tachtig mee. Met versterkingen als Ruud Gullit en Eric Gerets werd PSV in 1986 en 1987 landskampioen. In het gouden seizoen 1987-1988 won de club bovendien de KNVB-beker en de Europa Cup 1. Hoewel Willy toen vooral als ervaren kracht en invaller fungeerde, speelde hij een belangrijke rol, onder meer tegen Real Madrid nadat Ronald Koeman was geschorst. Hij beëindigde zijn loopbaan op het hoogtepunt en bleef daarna als amateur en gastheer aan PSV verbonden.

Ook bespreken de broers hun jaren bij het Nederlands elftal. Ze werden wereldwijd bekend door het WK van 1978 in Argentinië, waar Oranje de finale verloor van het gastland. Ze noemen dat toernooi hun mooiste interlandervaring. De EK’s van 1976 en 1980 vielen tegen en Nederland miste de WK’s van 1982 en 1986 en het EK van 1984. Willy nam na de misgelopen kwalificatie voor Mexico 1986 afscheid van Oranje; hij verwijt bondscoach Leo Beenhakker dat die in de beslissende wedstrijd tegen België de verkeerde wisselkeuzes maakte. Terugkijkend zien de broers de spanningen rond het Nederlands elftal als typerend voor het topvoetbal, maar ook als onderdeel van de charme ervan.