Oude glorie: Ismail Aissati

In dit artikel:

Ismail Aissati werd op 16 augustus 1988 geboren in Utrecht, als zoon van ouders uit Ait Touzine in Noord-Marokko. In de Staatsliedenbuurt begon hij bij DSO en USV Elinkwijk, waarna PSV hem op twaalfjarige leeftijd ontdekte. Voor trainingen en wedstrijden reisde hij dagelijks alleen tussen Utrecht en Eindhoven. Bij PSV ontwikkelde hij zich snel: hij schoof door naar de A-junioren en trainde in 2005, op zestienjarige leeftijd, al mee met het eerste elftal.

In augustus 2005 maakte Aissati tegen Roda JC zijn Eredivisie-debuut als invaller voor Phillip Cocu. Enkele maanden later debuteerde hij in de Champions League tegen AC Milan. Met 17 jaar en 64 dagen werd hij de jongste Champions League-debutant van PSV. Op 1 november 2005 stond hij in de basis tegen Milan, dat PSV met 1-0 versloeg. Zijn spel werd geprezen door trainer Guus Hiddink en Johan Cruijff. De wedstrijd maakte hem in Utrecht plotseling bekend, maar de aandacht en verwachtingen bleken zwaar voor de verlegen middenvelder.

Om ervaring op te doen werd Aissati in december 2006 verhuurd aan FC Twente, waar hij onder Fred Rutten veertien competitiewedstrijden speelde. Na zijn terugkeer bij PSV kreeg hij onder verschillende trainers minder speeltijd dan gehoopt. De frustratie over zijn beperkte rol beïnvloedde zijn gedrag en zelfvertrouwen. In 2008 liep een contractverlenging stuk en vertrok hij voor ongeveer vier miljoen euro naar Ajax.

Ook in Amsterdam kwam zijn loopbaan moeizaam op gang. Een knieblessure hield hem in 2008 lange tijd aan de kant, waarna hij onder Marco van Basten en Martin Jol vooral voor Jong Ajax speelde. In 2010 werd hij verhuurd aan Vitesse. Daar kwam hij tot 29 Eredivisie-wedstrijden en vier doelpunten, maar een definitieve transfer mislukte door onenigheid over zijn persoonlijke voorwaarden. Na een sterke periode bij Jong Ajax keerde hij eind 2011 terug in de selectie van Frank de Boer. Hij speelde vrijwel iedere wedstrijd en werd in 2012 landskampioen met Ajax. Omdat hij ontevreden was over een nieuw contract, vertrok hij transfervrij.

Aissati vervolgde zijn carrière in het buitenland bij Antalyaspor, Terek Grozny, Alanyaspor, Balıkesirspor, Denizlispor en Adana Demirspor. Bij Antalyaspor was hij aanvankelijk een belangrijke spelverdeler; in 2013 verhuisde hij voor circa 3,3 miljoen euro naar Terek Grozny. Later speelde hij ook op het tweede niveau in Turkije. Hij koos buitenlandse clubs geregeld vanwege de financiële zekerheid voor zijn gezin, terwijl zijn vrouw en twee dochters in Nederland bleven. Begin maart 2021 liet hij zijn contract bij Adana Demirspor ontbinden omdat hij zijn familie steeds meer miste.

Aissati erkent dat hij moeite had met druk, publiciteit en het zichzelf presenteren. Volgens hem lag zijn ontwikkeling niet alleen aan mentale problemen, maar ontwikkelde hij zich sportief ook onvoldoende. Op 32-jarige leeftijd hoopte hij nog op een Nederlandse club die aanvallend wilde voetballen, maar hij wilde niet meer naar het Midden-Oosten, China of de Verenigde Staten. Tegelijk wilde hij Utrechtse talenten helpen om beter met de eisen van profvoetbal om te gaan.

Aissati doorliep diverse Nederlandse jeugdelftallen en koos vanwege zijn dubbele nationaliteit uiteindelijk voor Marokko. Onder bondscoach Eric Gerets debuteerde hij op 10 augustus 2011 tegen Senegal. Hij speelde twee interlands voor Marokko; zijn tweede optreden was tegen de Centraal-Afrikaanse Republiek in de kwalificatie voor de Afrika Cup van 2012.