Oude glorie: Jan van Beveren

In dit artikel:

Jan van Beveren geldt als een van de grootste Nederlandse doelmannen aller tijden. Hij werd op 5 maart 1948 geboren in Amsterdam en verhuisde als kind met zijn gezin naar Emmen. Zijn vader Wil was een succesvolle sprinter en sportjournalist; zijn oudere broer Wil voetbalde onder meer bij Sparta Rotterdam en vormde een belangrijke steun voor Jan.

Van Beveren begon in 1959 als jeugdkeeper bij VV Emmen. Door blessures bij andere doelmannen debuteerde hij in het seizoen 1963-1964 op vijftienjarige leeftijd in het eerste elftal. Hij hielp de club degradatie voorkomen en werd een jaar later met Emmen kampioen van de eerste klasse. Scouts van Sparta waren onder de indruk van zijn uitstekende reacties, positionering en vangwerk. Na een conflict met het bestuur van VV Emmen vertrok hij in 1965 naar Rotterdam.

Bij Sparta ontwikkelde Van Beveren zich verder tot een uitzonderlijk talent. Hij trainde onder anderen onder Wiel Coerver en kreeg op jonge leeftijd de concurrentiestrijd met Pim Doesburg in zijn voordeel. Op 29 november 1967 debuteerde hij, negentien jaar oud, in het Nederlands elftal. In 1970 maakte hij voor een recordbedrag van één miljoen gulden de overstap naar PSV, ondanks belangstelling van Ajax en Feyenoord.

In Eindhoven beleefde hij zijn succesvolste periode. Tussen 1970 en 1980 was hij de vaste doelman van PSV en werkte hij onder meer met trainer Kees Rijvers aan een elftal dat de eerste grote succesperiode van de club inluidde. Van Beveren speelde 46 Europese wedstrijden voor PSV. Hij bereikte meerdere halve finales van Europese bekertoernooien en won in 1978 de UEFA Cup tegen SC Bastia. Zijn stijl werd gekenmerkt door enorme lenigheid, sprongkracht, reflexen en een betrouwbare balbehandeling. Hoewel critici hem soms uitsluitend als lijnkeeper zagen, beschouwde hij zichzelf als een complete doelman.

Zijn loopbaan bij Oranje bleef opvallend beperkt. Van Beveren speelde 32 interlands, maar kwam nooit uit op een eindtoernooi. Een conflict over vermeende ongelijke behandeling van hem en PSV-ploeggenoot Willy van der Kuijlen tegenover de Ajacieden Johan Cruijff en Johan Neeskens leidde ertoe dat beide PSV’ers het Nederlands elftal rond het WK van 1974 verlieten. Daarna werd Van Beveren nog slechts sporadisch geselecteerd. De kwestie leidde in 1978 zelfs tot bedreigingen aan zijn adres en aan dat van zijn kinderen. Mede daarom verliet hij Nederland.

Van 1980 tot 1983 speelde hij voor Fort Lauderdale Strikers in de Amerikaanse NASL. Daarna kwam hij nog twee seizoenen uit voor Dallas Sidekicks in de zaalcompetitie. In 1986 beëindigde hij zijn actieve carrière. Hij bleef in de Verenigde Staten wonen, dreef een postzegelhandel en werkte als keeperstrainer, onder meer bij jeugdteams en FC Dallas.

Van Beveren overleed op 26 juni 2011 op 63-jarige leeftijd aan een hartstilstand in Beaumont, Texas. Voormalige collega’s als Hans van Breukelen en René van de Kerkhof prezen hem als een unieke, vrijwel onpasseerbare doelman. In 2015 werd in het stadion van FC Emmen een tribune naar hem vernoemd.