Oude glorie: Kenneth Brylle

In dit artikel:

Kenneth Brylle Larsen, geboren op 22 mei 1959 in Kopenhagen, was een technisch begaafde en opportunistische Deense spits. Hij doorliep de jeugdopleiding van Hvidovre IF en debuteerde daar in 1977. Na een belangrijk aandeel in de promotie naar de hoogste Deense afdeling verhuisde hij in 1979 naar Vejle BK. Daar maakte hij indruk in de competitie én in de Europa Cup 1, waar hij scoorde tegen Austria Wien en Hajduk Split.

Op advies van Hajduk-trainer Tomislav Ivić haalde RSC Anderlecht Brylle in de winter van 1979-1980 naar Brussel. Onder Ivić groeide hij uit tot basisspeler en leverde hij met 22 competitiedoelpunten een belangrijke bijdrage aan de Belgische landstitel van 1981. Anderlecht bereikte in 1982 de halve finale van de Europa Cup 1 en won in 1983 de UEFA Cup. Brylle scoorde tijdens dat succesvolle toernooi tegen onder meer Koparit Kuopio, Valencia en Bohemians Praag. Een jaar later bereikte Anderlecht opnieuw de UEFA Cup-finale, maar Tottenham Hotspur won na strafschoppen.

De halve finale tegen Nottingham Forest werd later overschaduwd door een scheidsrechtersaffaire. Anderlecht draaide een 2-0-nederlaag om in een omstreden 3-0-zege, waarbij een discutabele strafschop werd gegeven en een tegendoelpunt werd afgekeurd. In 1997 verklaarde oud-voorzitter Constant Vanden Stock dat hij de Spaanse scheidsrechter Emilio Guruceta Muro na de wedstrijd een ‘lening’ van één miljoen Belgische frank had verstrekt. De affaire kwam aan het licht nadat zijn zoon Roger had geweigerd de betalingen voort te zetten.

In 1984 vertrok Brylle naar PSV, omdat hij de Belgische competitie te hard vond. In Eindhoven moest hij het tekort door de langdurige blessure van Jurrie Koolhof helpen opvangen. PSV werd tweede in de Eredivisie, mede dankzij Brylles zeventien competitiedoelpunten. Hij scoorde ook in het KNVB-bekertoernooi, maar PSV werd in de halve finale na strafschoppen uitgeschakeld. In Europa bleek Manchester United te sterk. Na één seizoen vertrok Brylle naar Olympique Marseille, waar hij in 35 competitiewedstrijden zes keer scoorde en met de club de Franse bekerfinale verloor.

Na zijn vertrek uit Marseille keerde Brylle terug naar België. Bij Club Brugge won hij in 1986 de Belgische Supercup en werd hij in 1988 landskampioen. In het UEFA Cup-seizoen 1987-1988 was hij met doelpunten tegen Zenit Leningrad, Rode Ster Belgrado en Panathinaikos belangrijk voor de halvefinaleplaats van Club Brugge. Door toenemende concurrentie verliet hij de club eind 1989. Vervolgens speelde hij voor Beerschot VAC, waarmee hij in 1991 degradeerde, en Lierse SK. In 1992 beëindigde hij zijn loopbaan op het hoogste niveau; daarna speelde hij nog enkele jaren bij Knokke FC.

Brylle debuteerde op 19 december 1980 voor Denemarken in een WK-kwalificatiewedstrijd tegen Luxemburg. Zijn enige grote eindtoernooi was het EK van 1984 in Frankrijk. Hij scoorde daar tegen België in de met 3-2 gewonnen groepswedstrijd en benutte een strafschop in de halve finale tegen Spanje, die Denemarken uiteindelijk verloor. In totaal kwam Brylle tot zestien interlands en twee doelpunten. Na zijn spelersloopbaan werd hij trainer.