Oude glorie: Mien van de Kerkhof

In dit artikel:

Wilhelmina ‘Mien’ van de Kerkhof was veel meer dan de moeder van Willy en René van de Kerkhof. Ze gold als het geheime wapen achter de loopbaan van de beroemde PSV-tweeling. Vanuit haar woning aan de Engelseweg in Helmond volgde ze hun ontwikkeling van talentvolle amateurs tot profvoetballers, eerst bij FC Twente en later bij PSV.

Mien kreeg in 1956 een zware klap te verwerken toen haar man Reinier, een vrachtwagenchauffeur en voormalig voetballer van Helmondia en Deurania, bij een verkeersongeval om het leven kwam. Ze bleef achter met zes kinderen. Met hulp van haar oudste dochters hield ze het gezin draaiende. Vooral de toen drieënhalf jaar oude tweeling vroeg veel aandacht en gaf haar tegelijk afleiding en kracht.

Voetbal speelde al vóór de doorbraak van Willy en René een belangrijke rol binnen het gezin. Hun vader was een fanatieke voetballiefhebber en ook Mien ging vaak mee naar wedstrijden. Hun oudere broer Gerard werd de eerste Van de Kerkhof in het betaald voetbal en speelde onder meer bij Sparta. Toen Willy en René acht jaar oud waren, koos Mien bewust voor de Helmondse vereniging MULO, omdat die volgens haar betere begeleiding bood dan de club uit de buurt. Ze maakte zich zorgen over de vele, soms dubieuze aanbiedingen van Belgische clubs, maar stemde later met vertrouwen in met hun overgang naar FC Twente, waar Kees Rijvers zich over hen ontfermde.

De tweeling groeide bij MULO snel uit tot publiekslievelingen. Op zestienjarige leeftijd speelden ze al in het eerste elftal en scoorden ze veel. Na wedstrijden liep het bij de familie thuis geregeld storm. Mien spaarde geld voor hun voetbalschoenen en andere benodigdheden, terwijl de jongens later juist hun moeder financieel hielpen. Ze betaalden onder meer nieuwe vloerbedekking, gordijnen en onderhoud aan haar huis. Ondanks hun drukke carrière bleven Willy en René regelmatig vanuit Eindhoven naar Helmond rijden.

Zelf kon Mien door een lichamelijke beperking na een fietsongeluk uiteindelijk nauwelijks nog naar het stadion. Haar laatste competitiewedstrijd van de tweeling zag ze vermoedelijk nog vóór hun periode bij PSV. Ze volgde hun prestaties daarom thuis via televisie en kranten, waarvan ze alles bewaarde. De wedstrijden brachten zoveel spanning dat haar dokter haar waarschuwde, maar aan het zweten tijdens belangrijke duels kon ze weinig veranderen.

Mien zag duidelijke karakterverschillen tussen haar zoons: Willy was volgens haar de zachtere, René de meer ontvlambare. Toch waren ze vrijwel onafscheidelijk. Ze trokken voortdurend samen op, trouwden allebei met een Helmondse en lieten zelfs naast elkaar gelegen huizen bouwen in Woensel. Hun sterke verbondenheid verbaasde hun moeder niet; volgens haar was het altijd zo geweest dat de een de ander vanzelf volgde.

Naast hun sportieve succes was Mien trots op hun ondernemerschap: Willy begon een wijnhandel en René een platenzaak. Ze overleed op 21 januari 1977, bijna 21 jaar na haar man. Haar invloed op het leven en de voetbalontwikkeling van de tweeling bleef een belangrijk onderdeel van hun familiegeschiedenis.