Oude glorie: Net niet (deel 2)

In dit artikel:

PSV haalde in de loop der jaren tientallen spelers van buitenaf, maar lang niet iedereen wist in Eindhoven door te breken. Dit overzicht van Walter Kuijpers beschrijft spelers die slechts weinig wedstrijden voor het eerste elftal speelden, vaak werden verhuurd en hun loopbaan elders voortzetten.

Edwin van Berge Henegouwen, afkomstig uit Eindhoven en vanaf zijn negende actief in de PSV-jeugd, debuteerde in 1981-1982 maar kwam slechts vier keer in de competitie uit. Een verhuur aan FC VVV groeide uit tot een verblijf van 1983 tot 1989. Daarna speelde hij nog bij MVV. Na zijn loopbaan werkte hij onder meer als scout en accountmanager bij VVV en in het bedrijfsleven. Hij overleed in augustus 2020 op 58-jarige leeftijd aan een slepende ziekte.

Ook Hans Smulders, die in 1982 tegen Go Ahead Eagles debuteerde en meteen scoorde, kreeg bij PSV nauwelijks kansen. Hij werd verhuurd aan FC VVV en FC Eindhoven en speelde later in België. Na zijn actieve carrière werd hij trainer en vervolgens technisch en algemeen directeur van FC Eindhoven. Eind 2015 werd hij technisch directeur van NAC Breda, waar hij in 2018 vertrok.

Raymond Libregts, de zoon van voormalig PSV-trainer Thijs Libregts, kwam in 1984 tot drie wedstrijden voor PSV. Hij speelde daarna onder meer voor VVV, Sparta, MVV en FC Eindhoven. Later werkte hij als opleider en assistent-trainer bij verschillende Nederlandse en buitenlandse clubs, waaronder PSV, FC Groningen, SC Heerenveen en VVV.

John Veldman speelde tussen 1986 en 1989 ongeveer tien duels voor PSV. Via Willem II, Sparta, Ajax, Vitesse en RBC Roosendaal bouwde de verdediger een langere carrière op. Lloyd Kammeron werd bij de landelijke A-jeugd topscorer, maar kwam in het eerste elftal slechts eenmaal als invaller in actie. Hij speelde vervolgens voor SVV, Feyenoord, Go Ahead Eagles en RBC.

Raymond Beerens, afkomstig uit de eerste lichting van het PSV-internaat, debuteerde in 1990-1991 maar brak evenmin door. Na verhuurperiodes bij RKC Waalwijk en MVV volgden FC Groningen, FC Volendam en 1. FC Saarbrücken. De Belgische middenvelder Tom van Mol kwam in 1991 naar PSV, speelde enkele wedstrijden en werd verhuurd aan Sparta. Omdat zijn perspectief daarna wisselde, keerde hij terug naar België. Later werd hij bij FC Utrecht een betrouwbare verdediger en won hij in 2003 en 2004 de KNVB-beker.

René Klomp bleef bij PSV vooral bekend door een ongelukkige rol in de UEFA Cup-return tegen FC Barcelona in maart 1996. Hij viel in voor de geschorste Stan Valckx, maar veroorzaakte met een verkeerde kopbal de aanval waaruit Barcelona de beslissende 2-3 maakte. Na PSV speelde hij nog in België, Cyprus en opnieuw België. De Zweed Klas Ingesson kwam in 1993 als ervaren middenvelder van KV Mechelen naar Eindhoven, maar vertrok na één seizoen naar Sheffield Wednesday. Hij werd later een belangrijke speler bij Bari en Bologna, kwam tot 57 interlands en overleed in oktober 2014 op 46-jarige leeftijd aan kanker.

Patrick Paauwe speelde in zijn eerste twee PSV-seizoenen nauwelijks. Via De Graafschap en Fortuna Sittard brak hij door bij Feyenoord, waarmee hij onder meer landskampioen en UEFA Cup-winnaar werd. Na buitenlandse periodes bij Valenciennes en Borussia Mönchengladbach sloot hij zijn carrière af bij VVV. Hij speelde vijf interlands en werd later jeugdtrainer bij PSV. Tommie van der Leegte debuteerde in 1994, maar werd verhuurd aan RKC en vertrok definitief. Hij groeide bij FC Twente, ADO Den Haag en VfL Wolfsburg uit tot een vaste waarde. Zijn korte terugkeer bij PSV in 2007-2008 leverde hem wel een landskampioenschap op, ondanks weinig speeltijd.

De Deen Anders Nielsen kwam in 1996 naar PSV, maar maakte geen indruk in Eindhoven. Na een verhuur aan RKC ontwikkelde hij zich bij Sparta tot specialist in vrije trappen en steekpasses. Niclas Jensen, een van drie Deense talenten die manager Frank Arnesen in 1996 van Lyngby naar PSV haalde, kwam evenmin aan spelen toe. Hij keerde terug naar Denemarken en werd later landskampioen met FC Kopenhagen, voordat hij nog voor Manchester City, Borussia Dortmund en Fulham uitkwam. Dennis Rommedahl maakte deel uit van dezelfde lichting, maar werd in dit overzicht niet verder behandeld.

Daniël Voigt speelde geen enkele officiële wedstrijd voor PSV. Na verhuur aan De Graafschap en FC Den Bosch vond hij bij Helmond Sport uiteindelijk wel een vaste plek. Doelman Georg Koch kwam in 1997 naar PSV, maar verloor de concurrentiestrijd van Ronald Waterreus en vertrok na enkele maanden. Hij zei later dat het gebrek aan vertrouwen van trainer Dick Advocaat hem het plezier in voetbal bijna kostte. Koch kende daarna een lange carrière in Duitsland en het buitenland, maar moest in 2009 stoppen door gehoorschade en evenwichtsproblemen na een vuurwerkincident bij Rapid Wien.

De Slowaak Igor Demo speelde in twee seizoenen ongeveer tien wedstrijden voor PSV en vertrok in 1999 naar Borussia Mönchengladbach. Andrius Skerla kwam tot ongeveer twintig duels, maar werd later een vaste international van Litouwen en won prijzen in Polen en Litouwen. Doelman Yves Lenaerts debuteerde alleen tijdens een blessuregolf bij PSV. Hij speelde later vooral in België en behaalde met Oud-Heverlee Leuven tweemaal promotie naar de hoogste klasse.

De Australiër Nathan Coe werd op voorspraak van Guus Hiddink gehaald, maar bleef bij Jong PSV. Archie Thompson kwam in 2005 op huurbasis naar Eindhoven om onder Hiddink wedstrijdritme richting het WK te behouden. Hij speelde slechts zeven minuten voor PSV, waarna de koopoptie niet werd gelicht. Thompson werd later bekend als international: in 2001 scoorde hij dertien keer in de historische 31-0 tegen Amerikaans-Samoa en speelde hij op het WK 2006.

Tot slot was Sun Xiang in 2007 de eerste Chinees die in de Champions League speelde. De linksback kwam op huurbasis van Shanghai Shenhua, speelde vijf competitiewedstrijden en vier Champions League-duels, waaronder tegen Arsenal en Liverpool. PSV nam hem niet definitief over. Daarmee illustreren deze loopbanen dat een verblijf in Eindhoven om uiteenlopende redenen kon mislukken: zware concurrentie, blessures, trainerskeuzes, aanpassingsproblemen of simpelweg een gebrek aan speeltijd. Sommige spelers verdwenen snel uit beeld, terwijl anderen elders alsnog een succesvolle carrière opbouwden.