Oude glorie: seizoen 1962/1963

In dit artikel:

Het overzicht belicht de spelers van PSV’s kampioenselftal uit het seizoen 1962-1963 en beschrijft hun loopbanen in Eindhoven en daarna. De ploeg bestond uit ervaren internationals, regionale talenten en spelers die later elders naam maakten.

Doelman Pim Bekkering, bijgenaamd ‘De Kat’, verdedigde tussen 1957 en 1967 het PSV-doel in 121 wedstrijden. Hij kwam bij Philips te werken en bleef na zijn actieve carrière een graag geziene gast bij de club. Zijn concurrent en opvolger in de selectie was Gert Bals, die van ’t Gooi kwam en op advies van Bekkering naar PSV werd gehaald. Bals speelde van 1961 tot 1965 120 wedstrijden, voordat Ajax hem overnam.

In de verdediging waren onder anderen Cees Heerschop, Peter Kemper, Jan Renders, Roel Wiersma en Miel Pijs actief. Heerschop speelde tussen 1956 en 1964 191 wedstrijden en stond bekend om zijn harde spel. Kemper kwam in 1961 naar Eindhoven, bleef veertien seizoenen bij PSV en verzamelde 221 competitiewedstrijden en zeventien Europese optredens. Renders, afkomstig uit Woensel, speelde later nog voor GVAV en Helmond Sport en werd daarna amateurtrainer.

Wiersma was een van de belangrijkste boegbeelden van de ploeg. Hij kwam in dertien seizoenen tot 316 competitiewedstrijden voor PSV en speelde tussen 1954 en 1962 53 interlands. Nadat trainer Bram Appel in 1965 wilde verjongen, vertrok Wiersma transfervrij naar EVV Eindhoven. Een beenbreuk beëindigde daar zijn loopbaan. Later was hij betrokken bij de oprichting van de spelersvakbond VVCS en werkte hij bij de KNVB. Pijs vormde bij PSV een verdedigingsduo met Wiersma, speelde 155 competitiewedstrijden en acht interlands, maar vertrok in 1968 na een conflict met trainer Milan Nikolic.

Op het middenveld waren onder meer Toon Brusselers, Fons van Wissen, Piet van der Kuil en de Zweed Anders Svensson belangrijke krachten. Brusselers was jarenlang een veelzijdige basisspeler en vanaf 1961 aanvoerder. Hij maakte 102 doelpunten in 358 competitiewedstrijden, maar stopte in 1965 bij PSV omdat hij zijn maatschappelijke baan niet wilde opgeven toen de club overdag ging trainen. Van Wissen speelde acht seizoenen voor PSV, kwam tot 232 wedstrijden en dertig interlands. Van der Kuil, eerder actief bij Ajax, combineerde zijn PSV-periode met een opleiding tot instrumentmaker en speelde later veertig interlands. Svensson was van 1959 tot 1963 een technisch vaardige linkshalf en kwam tot 78 competitiewedstrijden.

Voorin was Pierre Kerkhoffs de grote blikvanger. Hij kwam in 1961 van SC Enschede, werd in 1963 met 22 doelpunten nationaal topscorer en scoorde in 83 PSV-wedstrijden 55 keer. Een jaar later vertrok hij naar Lausanne Sport. Jan Louwers maakte tussen 1960 en 1963 29 doelpunten in 59 competitieduels en keerde later terug naar EVV Eindhoven; het stadion van FC Eindhoven werd in 1994 naar hem vernoemd. Piet Giesen, die als zeventienjarige naar PSV kwam, speelde 89 competitiewedstrijden en scoorde negentien keer. Blessureproblemen dwongen hem in 1971, op 26-jarige leeftijd, te stoppen met betaald voetbal. Zijn record van dertig wedstrijden vóór zijn achttiende verjaardag werd in 2020 verbroken door Mohamed Ihattaren.

Tot de overige selectiespelers behoorden Loek Chatrou, Jan van der Meer, Han Klumpkens, Tini van Osch, Wim Wolbers, Gerard Hoenen, Tijn van Lier, Rini Bartels en Lambert Maassen. Chatrou, Van der Meer en Wolbers vervolgden hun loopbaan bij andere Nederlandse clubs. Hoenen was met 1,58 meter de kleinste speler van de Eredivisie, maar zag dat niet als een belemmering. Van Lier debuteerde in het kampioensjaar, terwijl Bartels slechts sporadisch in het eerste elftal speelde. Maassen kwam tot tien Eredivisiewedstrijden en vertrok in 1963 naar ADO Den Haag.

De spelers vormden samen een elftal waarin clubtrouw, maatschappelijke loopbanen en het voetbal nog sterk met elkaar verweven waren. Veel leden kwamen later terug in bestuurlijke functies, als trainer of als gewaardeerde oud-speler binnen het PSV-clubverband. Het overzicht werd op 27 mei 2020 bijgewerkt.