Oude glorie: Van the Man

In dit artikel:

Ruud van Nistelrooij, geboren op 1 juli 1976 in Geffen, begon bij VV Nooit Gedacht en speelde daarna voor RKSV Margriet en FC Den Bosch. Daar debuteerde hij op zijn zeventiende in het eerste elftal. Hoewel hij aanvankelijk vooral als middenvelder en aangever werd gebruikt, zag SC Heerenveen zijn potentie als spits. In 1997 nam de Friese club hem voor 650.000 gulden over.

Trainer Foppe de Haan plaatste Van Nistelrooij in de aanval en vormde hem om tot een trefzekere afmaker. In zijn enige seizoen bij Heerenveen scoorde hij dertien keer in de competitie en drie keer in het bekertoernooi. Zijn ontwikkeling leidde tot hernieuwde belangstelling van PSV, dat hem in 1998 voor 15 miljoen gulden overnam: destijds een recordbedrag voor een binnenlandse transfer.

In Eindhoven groeide Van Nistelrooij direct uit tot een topspits, onder meer naast Luc Nilis. Hij werd met PSV landskampioen in 1999 en 2000, tweemaal topscorer van de Eredivisie en in beide seizoenen uitgeroepen tot Nederlands voetballer van het jaar. Zijn periode bij PSV werd echter overschaduwd door zwaar knieletsel. Na een afgescheurde mediale band in maart 2000 scheurde hij tijdens zijn herstel ook zijn rechterkruisband. Daardoor miste hij het EK 2000, liep een transfer naar Manchester United aanvankelijk mis en moest hij een langdurige revalidatie ondergaan.

Na zijn rentree in 2001 werd hij alsnog door Manchester United vastgelegd. De Engelse club betaalde ongeveer 30,4 miljoen euro, toen een recordbedrag in de Premier League. In Manchester, waar hij de bijnamen ‘Van the Man’ en ‘The Ruud Devil’ kreeg, won hij de Premier League, FA Cup, League Cup en Community Shield. In het seizoen 2002-2003 werd hij met 25 doelpunten topscorer van de Premier League. Hij maakte in totaal 38 Champions League-doelpunten voor United en was de eerste speler die in tien opeenvolgende Premier League-wedstrijden scoorde.

In 2006 vertrok Van Nistelrooij na een conflict met manager Sir Alex Ferguson naar Real Madrid, dat 15 miljoen euro voor hem betaalde. In Spanje werd hij ‘Van Gol’ genoemd. Hij won tweemaal de Primera División en eenmaal de Supercopa en werd in 2006-2007 met 25 goals topscorer van Spanje. Door een gebrek aan speeltijd verhuisde hij in januari 2010 naar Hamburger SV. Een jaar later keerde hij kort terug naar Real Madrid in beeld, maar een transfer werd door het bestuur van HSV tegengehouden. Zijn laatste club was Málaga CF, waarmee hij in 2012 kwalificatie voor de Champions League afdwong. Daarna beëindigde hij zijn loopbaan vanwege zijn fysieke grenzen.

Van Nistelrooij speelde 70 interlands voor Nederland en scoorde 35 keer. Door blessures en het missen van het WK 2002 kwam hij uit op de EK’s van 2004 en 2008 en het WK van 2006. Hij werd bovendien drie keer topscorer van de Champions League, zonder het toernooi ooit te winnen.

Na zijn actieve carrière richtte hij zich op het trainersvak. Van 2014 tot 2016 was hij assistent bij het Nederlands elftal en in 2021 vervulde hij die rol opnieuw tijdens het uitgestelde EK. Bij PSV werkte hij als jeugdcoach, assistent en trainer van Onder 19, waarna hij vanaf het seizoen 2021-2022 Jong PSV leidde.

Van Nistelrooij richtte ook een foundation op die coaches helpt talenten te herkennen en kinderen stimuleert hun talenten te ontwikkelen. In 2019 beëindigde hij dit werk omdat het niet meer te combineren was met zijn trainerscarrière. Het resterende geld ging naar het Yvonne van Gennip Talent Fonds en Stichting Het Vergeten Kind; de KNVB kreeg een opleidingspakket voor jeugdtrainers.